Luz Pichel

l

Luz Pichel va nàixer en 1947 en Alén (Lalín, Pontevedra). Va ser professora de Llengua i Literatura espanyoles i codirectora durant sis anys, amb Guadalupe Grande, del Centre d’Estudis de la Poesia de San Sebastián de los Reyes. És autora dels següents llibres de poesia:  —El pájaro mudo (Ediciones La Palma, 1990, I Premio de […]

Luz Pichel va nàixer en 1947 en Alén (Lalín, Pontevedra). Va ser professora de Llengua i Literatura espanyoles i codirectora durant sis anys, amb Guadalupe Grande, del Centre d’Estudis de la Poesia de San Sebastián de los Reyes.

És autora dels següents llibres de poesia:

 —El pájaro mudo (Ediciones La Palma, 1990, I Premio de poesía “Ciudad de Santa Cruz de la Palma”).

—La marca de los potros (Diputación de Huelva, 2004; XXIV Premio hispanoamericano de poesía Juan Ramón Jiménez).

—Casa Pechada (Fundación Caixa Galicia, 2006, XXVI Premio Esquío de Poesía)

 —El pájaro mudo y otros poemas (Universidad Popular José Hierro, 2004. Reúne este libro la reedición de su primer poemario junto a nuevos trabajos como Ángulo de la niebla, Cartas de la mujer insomne y Hablo con quien quiero).

—cativa en su lughar/casa pechada (Ed. Progresele, Col. diminutos salvamentos, 2013).

—tra(n)shumancias (Ed. La Palma, col. EME 2015)

 —CO CO CO U   (Ed.La uÑa RoTa, 2017).

—ALÉN ALÉN (Ed. La uÑa RoTa,2021).

La tensió entre llengües majors i menors, la potencialitat alliberadora d’un ús no estabilitzat ni folkloritzant del dialecte, la conflictivitat de classe que les llengües poden deixar a la vista, la memòria i la infància i la clivella d’invenció que ambdues obrin, són algunes de les vies que la seua poesia explora.

En galego

Luz Pichel (Alén, Lalín, 1947). Foi profesora de Lingua e Literatura españolas e codirectora con Guadalupe Grande, durante seis anos, do Centro de Estudios da Poesía de San Sebastián de los Reyes.

É autora dos seguintes libros de poesía:

— El pájaro mudo (Ed. La Palma, 1990, I premio “Ciudad de Santa Cruz de la Palma”).

— La marca de los potros (Diputación de Huelva, 2004, XXIV Premio hispanoamericano de poesía “Juan Ramón Jiménez”).

—Casa Pechada (Fundación Caixa Galicia, 2006, XXVI Premio Esquío de poesía en galego).

— El pájaro mudo y otros poemas (Universidad popular de San Sebastián de los Reyes, 2004. Reúne este libro a reedición do seu primeiro libro con novos traballos como Ángulo de la niebla, Cartas de la mujer insomne e Hablo con quien quiero).

—cativa en su lughar/casa pechada (Col. diminutos salvamentos, ed. Progresele, Madrid,2013).

—tra(n)shumancias (Col. EME, Ed. La Palma, Madrid, 2015).

—CO CO CO U ( Ed. La uÑa RoTa, Segovia,  2017).

—ALÉN ALÉN (Ed. La uÑa RoTa, Segovia, 2021).

A tensión entre linguas maiores e menores, a potencialidade liberadora dun uso non estabilizado nin folclorizante do dialecto, a conflitividade de clase que as linguas poden deixar á vista, a memoria e a infancia e a fenda de invención que ambas as dúas abren son algunhas das vías que a súa poesía explora.